405 dzieci jest aktualnie objętych w Sosnowcu pieczą zastępczą. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej prowadzi Kampanie Społeczną „Otwórz Serce daj dom”. Poszukiwane są osoby, które mają otwarte serca i chciałyby zostać rodzicami zastępczymi. Od 1 stycznia podwyższono o 500 zł brutto wynagrodzenie dla rodzin zastępczych zawodowych, rodzinnych domów dziecka i rodzin zastępczych zawodowych pełniących funkcję pogotowia rodzinnego. O rodzicielstwie zastępczym w Sosnowcu opowiada Agnieszka Górska-Karp, kierownik Zespołu ds. Rodzinnej Pieczy Zastępczej w sosnowieckim MOPS-ie.
– Jak najprościej powiedzieć, czym jest rodzicielstwo zastępcze?
To opieka nad dziećmi do dziesiątego roku życia. Nie jest to adopcja i trzeba to mocno podkreślić. Dziecko w sytuacji kryzysowej obejmuje się opieką po to, aby wróciło do rodziny biologicznej, albo zostało skierowane do adopcji. To opieka czasowa. Każda rodzina zastępcza ma wsparcie psychologa, pedagoga czy koordynatorów, więc z problemami, które się czasem pojawiają, nie zostaje sama.
– Dokąd mogą się zgłosić rodziny, które chciałby funkcjonować jako rodzina zastępcza?
Zapraszamy rodziny z Sosnowca i okolic do zgłaszania się Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Sosnowcu (ul. 3 Maja 33). Jesteśmy też dostępni telefonicznie.
– A jakie kryteria trzeba spełnić, aby zostać rodziną zastępczą?
Nie ma jakichś ścisłych ram, ale zależy nam na ludziach w średnim wieku, którzy mają już jakieś doświadczenie, ale są na tyle młodzi, aby być kompanami dla tych dzieci. Główną rolę odgrywają tutaj nasi psychologowie. Przeprowadzając testy kwalifikują te rodziny jako rodziny zastępcze lub pomagają przejść przez pewne sprawy. Potem odbywa się szkolenie. Są też praktyki odbywające się u już funkcjonujących rodzin zastępczych.
– Dużo rodzin zastępczych działa obecnie w Sosnowcu? I czy dużo mają pracy?
Na ten moment mamy 28 rodzin zastępczych. Tendencja jest wzrostowa, a pracy jest sporo.
– Jakie to momenty, kiedy dziecko trafia do rodziny zastępczej?
To zazwyczaj momenty interwencyjne. Jeśli jest libacja alkoholowa albo sygnał, że dziecko może doznawać przemocy, następuje interwencja. Ale są też zabezpieczenia kuratorskie. Czasem kurator czy asystent rodzinny dochodzi do takiego momentu, że rodzina jest już zupełnie niewydolna wychowawczo i sąd podejmuje decyzje o odebraniu dzieci.
W obu sytuacjach podstawowym założeniem jest powrót do domu rodzinnego?
Oczywiście. To nie jest rodzina adopcyjna. Zależy nam na tym, żeby matka i ojciec zaczęli współpracować z pracownikami MOPS-u. Kontakt dzieci i rodziców jest oczywiście cały czas podtrzymywany. Proza życia jest taka, że nie wszyscy wracają do domu. Są też momenty, że zaraz po urodzeniu dziecka rodzice się go zrzekają. Nawet dziś (w dniu rozmowy – red.) mamy w szpitalu takiego niemowlaka i będzie musiał trafić do rodziny zastępczej.
Dlaczego rodzin zastępczych powinno być jeszcze więcej?
Niestety, choć dzieci w Polsce rodzi się mniej, to dzieci trafiających do rodzin zastępczych przybywa. Bardzo byśmy też chcieli, aby dzieci jak najszybciej wracały do rodzin biologicznych. Nie możemy też pozwolić, aby u członków takich rodzin doszło do wypalenia zawodowego, bo to przecież ciężka codzienna praca z dzieckiem, a każde dziecko jest przecież inne.
