Z kurierem po sosnowcu
Wejścia do budynku WNoZ strzeże tyranozaur pieszczotliwie nazywany Zuzią.
Jej imię pochodzi od Sue Hendrickson, która w 1991 roku w Dakocie Południowej odkryła najbardziej kompletny z dotychczas znanych szkielet dinozaura.
W Muzeum WnoZ znajduje się około 4000 okazów z Polski i całego Świata.
Zdjęcie przedstawia jedną z wystaw stałych: Minerały Świata – systematyka.
Narodziło się dzięki determinacji pracowników Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego. Jest przykładem podjętej przez pasjonatów inicjatywy, która zakończyła się pełnym sukcesem. Swymi początkami sięga roku 1977, kiedy to prof. Erast Konstantynowicz zakupił pierwsze gabloty, w których zostały zaprezentowane prywatne kolekcje, głównie mineralogiczne.
Przez 17 lat pracownicy Wydziału byli główną siłą sprawczą działającego nieformalnie muzeum. Dopiero w roku 1994 odpowiednim zarządzeniem rektora UŚ oficjalnie powołano do życia instytucję pod nazwą „Muzeum Ziemi”. Formalne zaistnienie placówki nie poskutkowało jednak utworzeniem odpowiednich etatów. Muzeum niejako „z doskoku” było obsługiwane przez kadrę naukową poszczególnych katedr Wydziału Nauk o Ziemi. Pierwszym pracownikiem oddelegowanym do obsługi Muzeum została mgr Irina Gałuskina.
Repliki dinozaurów: celofyza i triceratopsa stanowią atrakcję nie tylko dla najmłodszych.
Ich imiona to odpowiednio: Cylek i Tricusia.
Lapidarium – park geologiczno–przyrodniczy.
Najpiękniej jest tutaj wiosną gdy pośród kilkutonowych bloków skalnych zakwitają azalie.
Pomimo rozmaitych problemów zbiory stale się powiększały. Oprócz okazów pochodzących z darowizn, pod koniec lat 90. zakupiono w Muzeum im. Fersmana w Moskwie pokaźną liczbę eksponatów.
Fundusze na poszerzenie muzealnych zasobów pochodziły m. in. z przychodów uzyskiwanych ze słynnych giełd minerałów. Na przełomie wieków nastały jednak trudne czasy. W związku z rozbudową gmachu uczelni muzealne zbiory na cztery lata trafiły do magazynu.
Z końcem roku 2004 Muzeum zostało reaktywowane. Nastąpiło stopniowe poszerzenie zakresu działalności. Sposób eksponowania zbiorów stał się atrakcyjny i przystępny dla zwiedzających. Dla uczniów wszystkich szczebli szkolnictwa organizowane są prelekcje i wykłady, warsztaty, zajęcia w terenie oraz lekcje muzealne dla grup zorganizowanych.
Wieloletnim kierownikiem muzeum był prof. dr hab. Łukasz Karwowski. Obecnie tę funkcję pełni pani mgr Ewa Budziszewska-Karwowska.
Wystawa stała pn. Historia Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego.
Ta zacna instytucja obchodzi w tym roku swoje 44. urodziny.
Wystawa stała pn. Hominidy – ewolucja człowieka. Sahelanthropus tchadensis to gatunek małpy człekokształtnej.
Postać zrekonstruowano na podstawie czaszki pochodzącej sprzed około 6-7 milionów lat.
Wystawa stała pn. Hominidy. Homo neanderthalensis – gatunek człowieka, który wyewoluował w Europie około 300 000 lat temu.
Nasz bliski krewny w prawej ręce trzyma oszczep z grotem krzemiennym, w lewej nóż prądnicki.
Co roku do Muzeum trafia około 20 000 zwiedzających.
Każdy spośród nich może stanąć twarzą w twarz z przedstawicielami wielkiej rodziny hominidów.
Tekst i zdjęcia: Artur Ptasiński
Centrum Informacji Miejskiej, tel. 32-265-60-04.
Podczas przygotowywania artykułu korzystałem z informacji zamieszczonych na stronie internetowej: www.muzeum.wnoz.us.edu.pl. oraz z fachowej wiedzy pani Ewy Budziszewskiej-Karwowskiej. Dziękuję serdecznie za wszelką pomoc.
